De natuurfilm Whispers in the Woods van de Franse fotograaf en filmmaker Vincent Munier is een ode aan luisteren, kijken en vertragen in de natuur van de Vogezen.
Een schemerig, nevelig bos op de rand van de dag of de nacht, hier en daar een ver vogelgeluid, gekraak van een tak, geritsel, een schim die door het beeld beweegt. Diep weggedoken in zijn jas ondergaat Simon Munier (2011), de zoon van filmer en fotograaf Vincent Munier (1976), aan het begin van de film stilletjes de ‘zang’ van de Vogezen. Even later is er een shot van een hutje in het schemerige bos. Goudgeel kaarslicht brandt achter een venster waar je wederom schimmen ziet bewegen: je waant je in een oud sprookje. Dan fluistert Michel Munier (1947, de vader van Vincent en dus de opa van Simon), die achter het raam zit te schrijven de woorden: “De natuurlijke wereld is een onzichtbare wereld, maar ze laat sporen na.” De film Whispers in the woods gaat over verwondering, luisteren en de zeldzame momenten dat je als mens een glimp opvangt van een dier en met wat meer geluk zelfs oog in oog komt te staan met een oehoe, edelhert of zelfs een lynx.
In de wereld van de natuurfotografie is Vincent Munier een gevestigde naam en de Franse fotograaf heeft zijn werkveld al een tijdje verbreed met film. In 2021 ging hij in The Velvet Queen in het Tibetaans hoogland op zoek naar de uiterst schuwe sneeuwluipaard. Nu zoekt hij het juist rond zijn huis: de bossen van de Vogezen waar zijn vader hem op jonge leeftijd introduceerde.
In de film zitten drie generaties Muniers in het bos en met zijn drieën proberen ze de schoonheid van het woud te ervaren. Dat levert niet alleen de meest prachtige natuurshots op van dampende bossen en burlende edelherten in de schemering – gefilmd in de minimalistische stijl die we gewend zijn van Vincent Munier – maar het levert ook ontroerende beelden op. Vincent die samen met zijn vader een lynx filmt of Simon die met zijn opa vogelgeluiden leert herkennen.
Ook heerlijk is het shot dat Simon zijn opa Marsmallows laat proeven, die dat duidelijk geen lekkernij vindt. Of neem het moment dat Simon voor het eerst een auerhoen ziet. Dat is weliswaar tijdens een ‘inwijdingsreis’ voor Simon naar Noorwegen voor een ontmoeting met deze iconische vogel, die in de Vogezen extreem zeldzaam is geworden en waar Michel Munier dierbare herinneringen aan heeft.
Wat de film leert is dat observeren, luisteren en vertragen je nog altijd wonderschone natuurervaringen kunnen bezorgen. Niet voor niets wandelt Michel regelmatig als een soort vagebond traag door het beeld: tastend en luisterend naar het lied van de Vogezen.
Whispers in the Woods, Vincent Munier, vanaf 5 maart in de bioscoop.
Foto bovenaan (Michel Munier in het bos): Vincent Munier
