Bijzondere ontmoeting

Paul Bohre

11-12-2015 00:00:00

DOOR: PAUL BÖHRE

De nieuwe Hondsbossche Paul Bohre

De nieuwe Hondsbossche

Ieder mens heeft wel eens de zware behoefte om een fikse frisse neus te halen. Zeker in december, als je toch al veel te veel binnen zit. Zo ook ikzelf. Het is al ver in de middag als mijn vrouw Marjolein overduidelijk aan me merkt dat ik er even uit moet. Ik ben behoorlijk chagrijnig, zit mezelf in de weg en wordt met de minuut stiller. ‘Ga er even lekker uit, vogels kijken of zo,’ luidt haar dringend advies.

Het brede strand en de lagune Paul Bohre

Het brede strand en de lagune

Natuurlijk laat ik me dat geen twee keer zeggen, pak gauw mijn kijker en ga op pad. Omdat wij tegenwoordig vlak bij de kust wonen, rijd ik naar de Hondsbossche Zeewering bij Camperduin, om daar op het gloednieuwe opgespoten strand mijn batterij echt goed op te laden. Voor wie hier al een tijd niet geweest is: er is hier veel veranderd na twee jaar zandsuppletie . De ooit zo stoere hoge (basalt)dijk is inmiddels aan de strandkant inclusief strekdammen geheel onder een zandlaag verdwenen. Hiervoor was maar liefst 35 miljoen kubieke meter zand nodig! Op het veel breder geworden strand zijn kunstmatige lagunes gecreëerd, op zich mooi, maar nog wel erg clean qua vormgeving. Het oogt nog erg onnatuurlijk, zeg maar. Voor de recreant is er nu meer te beleven: bovenop het zandlichaam is een nieuw fiets- en wandelpad aangelegd, met uitzicht op zee. Verderop bij Petten zelfs een piramidevormig hoog uitkijkpunt, als toeristische trekpleister. Ondertussen ontstaan er voorzichtig al wel weer nieuwe duinen en groeien er her en der de eerste struiken op, waar straks vast wel weer veel trekvogels gebruik van zullen maken. En achter de dijk, in het natuurgebied de Putten, zijn recent nieuwe eilanden aangelegd met schelpen en basaltblokken. Ter compensatie en schrale troost voor de steenlopers, meeuwen en sterns, die hun vertrouwde voedselstekken op de nu verdwenen strekdammen moeten missen. Benieuwd wat daar het komend voorjaar op gaat gebeuren. Dat is wel weer spannend. Kortom: een enorm bagger- en spuitwerkproject met heel landschappelijke veranderingen, zeker ook voor de vele planten en dieren die weer een nieuwe start moeten maken. Of misschien wel nooit meer terugkeren. Veel vaste bezoekers en omwonenden van de Hondsbossche Zeewering zijn er niet blij mee, is mij inmiddels wel duidelijk geworden na gesprekken met mensen. En reacties op mijn twitter berichten, na mijn eerste bezoeken aan het nieuwe strand. Maar goed: het hogere doel, de bescherming van het achterland tegen het onherroepelijk stijgende water in de komende decennia, daar is toch wat voor te zeggen, mijmer ik in mezelf maar door, al wandelende… Hoewel de geleerden daarover ook weer zwaar verdeeld zijn. Voorlopig zullen we het moeten doen met de ‘nieuwe’ Hondsbossche, of we het nu leuk vinden of niet.

Kleine jager op het strand Paul Bohre

Kleine jager op het strand

De krijsende meeuwen en het constante geruis van de golven brengen mij in elk geval gelukkig al gauw tot rust. En van de waarneming van een kleine jager, een roofmeeuw die gewoon voor me op het strand blijft zitten, wordt ik heel blij. Ik maak ondertussen een flinke wandeling en kom pas vlak voor donker terug bij de parkeerplaats. Ineens staat er een dier ter grootte van een flinke kat demonstratief voor me op het pad. Het is een vos, hij kijkt me onderzoekend aan. Even staan we allebei als aan de grond genageld, dan ziet hij blijkbaar dat het goed is, snuffelt nog wat rond maar steekt dan toch de weg over. Opeens komt er een auto aan. De vos schrikt, springt weg en duikt een bosje in wat mij de gelegenheid geeft hem te besluipen. Van heel dichtbij kan ik zijn glanzende roodbruine vacht zien en zijn dikke staart met een duidelijke helderwitte punt. Ik kan hem ook duidelijk ruiken: een sterke geur die volgens de zoogdierengids op viooltjes lijkt. Ik vind het anders behoorlijk stinken! Het is inmiddels donker, de auto verdwenen. Haastig maakt hij zich uit de voeten. Toch kijkt hij nog een keer om, onze blikken kruisen. Ik kan met een gerust hart naar huis. De batterij is meer dan opgeladen.

Vos Edwin Giesbers

Vos, foto: Edwin Giesbers

Vanaf december tot in februari gaan vossen op liefdespad. Je maakt dan nog meer kans om er een of zelfs twee tegelijk tegen te komen. Kijk voor meer informatie op www.zoogdiervereniging.nl.

En voor meer info over de nieuwe kustverdediging: www.kustopkracht.nl en www.landschapnoordholland.nl/zandpolder

Recente Editie

Meer Blog