Hemelsblauwe watersmurfen

Paul Bohre

30-03-2019 00:00:00

Als de temperaturen in maart ineens rap stijgen, dan komen ze te voorschijn: de hemelsblauwe watersmurfen. Het zijn de mannetjes van de heikikker, die voor heel even blauw ‘aanlopen’.

 

Hemelsblauwe heikikker Jelger Herder

Hemelsblauwe heikikker. Foto Jelger Herder

 

Het is inmiddels een jaar geleden. Ik ben toevallig in het Nationale Park De Hoge Veluwe, op een mooie dag in maart. ’s Ochtends is het nog bewolkt en fris, maar ’s middags komt het zonnetje steeds meer door en voelt het meteen lenteachtig aan. Achter het bezoekerscentrum Museonder in Het Park ligt de Landschappentuin. Je vindt hier een miniatuurpresentatie van de verschillende landschappen en hun onderlinge samenhang zoals je die elders op veel grotere schaal in het Park aantreft, zoals stuifzand, droge- en natte heide maar ook akkers met houtwallen. Ik slenter de 1,2 kilometer lange wandeling die door deze tuin loopt af, en kom ondertussen een paar leuke diersoorten tegen. Twee krokkende raven vliegen over. Vanaf de oevers rond het ven zie ik een paartje dodaarsjes steeds onder water duiken: het kleinste fuutje van Europa. Tussen de dorre bladeren ritselt het van de gewone padden. Zij hebben zich gedurende de winter elders in het omringende bos verstopt en komen nu massaal te voorschijn. Paren doen ze vooral in het ven, maar onderweg ernaartoe begint voor sommigen het feest al…

Drie op een rij Remo Schulze

Drie op een rij. Foto: Remo Schulze

 

Zacht klokkend geluid

Eenmaal op het vlonderpad langs en over een deel van het ven valt me op dat er een paar mensen op hun buik liggen te fotograferen. Voorzichtig sluip ik naderbij, maar zie in eerste instantie niet wat ze op de korrel nemen. Wel rimpelt er af en toe iets aan het wateroppervlak. Opeens hoor ik een heel apart geluid uit het water opstijgen: een zacht klokkend geluid alsof er onder water luchtbellen ontsnappen uit een fles. Dan valt het kwartje ineens… Het zal toch niet… Ik richt mijn kijker op de rimpels in het water en ik ontwaar 1, 2 3…. Veel kikkerkopjes boven het wateroppervlak. Voordat ik mijn gedachte hardop kan uitspreken, bevestigd een van de buikschuivende fotografen mompelend mijn vermoeden: ‘Heikikkers’, ‘zo blauw als een smurf’.

 

Hemelsblauwe watersmurf

Wanneer het op een dag zo halverwege maart ineens warmer wordt, kleuren de mannetjes van deze soort voor even helder blauw. Ik ben er al heel wat keren voor op pad geweest, maar heb ze nooit eerder gespot. Je moet echt geluk hebben om dit natuurfenomeen te zien. Deze verkleuring houdt maar korte tijd aan en is afhankelijk van de temperatuur. Het ene jaar is het wel te zien, het andere jaar niet. Nu ben ik op het juiste moment op de juiste plek, en heb ik het geluk wel dertig blauwe exemplaren bij elkaar te zien. Maar schuw dat ze zijn, ongelooflijk, het lukt me zelf niet om ze beeldvullend in de camera te krijgen. Maar dat maakt me helemaal niet uit. In de kijker kan ik elk detail goed zien. Allemaal blauwe smurfjes, krioelend in het water. Een geweldig grappig gezicht. Dan ineens, verdwijnt de zon voor langere tijd en verdwijnt de ene kikker na de andere, om niet meer terug te keren. Dus toch echt een uniek natuurfenomeen. Want voorbij eer je het in de gaten hebt.

Gewone padden op liefdespad

Gewone padden op liefdespad

 

Kijktip

Hou de nachttemperatuur in de gaten: ze zijn van de week voor het eerst weer op diverse plekken gezien, vooral in het zuiden. Ze worden bij voorkeur actief als het ’s nachts minimaal vier graden blijft. En overdag moet de zon gaan schijnen, zodat ze zichzelf kunnen opwarmen.
Plekken waar je de komende tijd wellicht blauwe heikikkers kunt zien: kijkhut in het Dwingelderveld, wandelpad door de Landschappentuin Hoge Veluwe, Alde Faenen, Groene Jonker. Check hier waar ze gezien zijn.

Klik hier voor het verschil met de er op lijkende bruine kikker

Recente Editie

Meer Blog